Eliott Carver: Samochody, które zmieniały historię

(26 lipca 2010)

W ciągu ostatniego roku mojej działalności jako samozwańczego pismaka na CT, pojawiło się tu i w innych miejscach ponad 30 publikacji motoryzacyjnych, naprawdę różnej tematyce. Szukaliśmy relatywnie tanich samochodów sportowych, przypisywaliśmy kobiece wdzięki 4 kółkom czy wspominaliśmy fenomenalne konstrukcje. Dziś zajmę się samochodami naprawdę wyjątkowymi - samochodami "kamieniami milowymi" w dziejach człowieka, nie przemysłu motoryzacyjnego. Są samochody, które pozostają legendami - są samochody, które wpisały się w rzeczywistość w których istniały - są to "samochody, które zmieniały historię".

Chciałbym ten felieton zadedykować, naszemu klubowemu koledze, wybitnemu historykowi oraz patriocie - Redowi.

VOLKSWAGEN TYP1

Historię tego popularnego modelu zapoczątkowało memorandum jakie jego konstruktor Ferdynand Porsche złożył 17 stycznia 1934 roku, rządowi Adolfa Hitlera, z którym wcześniej uzgodnił ogólne techniczne założenia projektu "niemieckiego samochodu ludowego". Miał to więc być: samochód mieszczący 4 dorosłe osoby i bagaż, cena poniżej 1000 ówczesnych marek niemieckich oraz spalanie do 8l/100km i silnik chłodzony powietrzem, miał osiągać prędkość 100 km/h.

Konstrukcja sprawiła, że samochód był trwały i niezawodny. Ostatecznie z taśm produkcyjnych w Niemczech, Brazylii i Meksyku zjechało 22 miliony sztuk tego samochodu (ostatni egzemplarz, który zjechał z taśmy montażowej był w kolorze niebieskim w wersji "baby", o numerze fabrycznym 21 529 464, jest obecnie w zakładowym muzeum w Wolfsburgu w Niemczech).

Na bazie VW Garbusa powstały również legendarne samochody takie jak Karmann Ghia czy VW Bus. Hitler tym samochodem chciał wygrać wojnę, modele Kubelwagena i Schwimmwagena były dostosowane do jazdy w trudnym terenie z dużą masą oraz nawet do pływania po wodzie. Ostatecznie wszystko jednak potoczyło się inaczej.

FIAT 126P

Edward Gierek urodził się w robotniczej rodzinie. W swym młodzieńczym życiu mieszkał we Francji, gdzie wyjechał wraz z matką i jej drugim mężem. Już w 1920 roku wstąpił do związków zawodowych i polskiej sekcji Francuskiej Partii Komunistycznej. W myśl przyjaznego spojrzenia społeczeństwa na rządy Gierka jesteśmy mu wdzięczni iż wykupił licencję na produkcje Fiata 126p – samochód ten miał podnieść status życia Polaków i przybliżyć go znacznie do standardów życia panujących na zachodzie Europy. Mało osób o tym wie, ale rozważano też oferty francuzów (ukłon w stronę losów francuskich 1-wszego Sekretarza) mogliśmy więc jeździć licencyjnymi Citroenem 2CV albo Renault 4 - otrzymaliśmy samochód dużo nowocześniejszy. Oficjalna produkcja w Polsce ruszyła 22 lipca 1973 roku w zakładach w Bielsku-Białej. We wrześniu 1975 roku rozpoczęto montaż w Tychach. Pierwsza modernizacja samochodu nastąpiła w 1977 roku, zwiększono pojemność silnika do 652 cm³, w układzie dolotowym zastosowano tłumik szmerów ssania, prądnicę prądu stałego zastąpiono alternatorem. Modyfikacje pozwoliły na wzrost mocy do 17,7 kW.

Fiat 126p produkowany był w czterech wersjach: 650 Standard, 650 Special, 650 Lux i 650 Komfort. 22 września 2000 roku, po 27 latach produkcji, zakończono montaż "Malucha", w Polsce powstało 3 318 674 egzemplarzy modelu 126. Gierkowi jesteśmy też wdzięczni za co innego... sprowadził do Polski Pepsi-Colę.

TRABANT 601

Tuż po zakończeniu II wojny światowej i podziale Niemiec, także i wschodnia ich część nie chciała być gorsza od swoich kapitalistycznych sąsiadów. Na tych terenach pozostało kilka fabryk znanych niemieckich producentów, ale socjalistyczna duma nie pozwalała na kontynuację produkcji pod tą samą nazwą. Szybko więc zakłady przekształcono w socjalistyczne przedsiębiorstwa, a produkowane w nich motocykle i samochody doczekały się także swojego nowego wcielenia.

Jednym z takich przykładów może być VEB Sachsenring Automobilwerke w Zwickau. Fabryka, która stała się socjalistycznym kontynuatorem firmy założonej w 1902 roku przez Augusta Horcha. Władze NRD zapatrzone w sukces Volkswagena Garbusa chciały jak najszybciej taki tani model wprowadzić do produkcji. Miał on mieć masę własną do 600 kg, spalać 5,5 l paliwa na 100 km i kosztować ok. 4 tys. marek. Roczną produkcje określono granicą 12 tys. egzemplarzy.

Rok 1964 to model P-601 ze zmodernizowanym nadwoziem, a w 1965 wersja kombi ze składaną tylną kanapą. Obok wersji sedan i kombi produkowano także wojskowe i cywilne wersje „terenowe" oraz dostawcze. Wciąż jednak montowane były dwusuwowe jednostki napędowe, które pochodziły z lat trzydziestych i miały w porównaniu ze swoimi zachodnimi konkurentami (Garbus) moc niższą o..50 procent. Model ten produkowany był do 1967 roku i był wielokrotnie modernizowany technicznie. Jednym z takich elementów było półautomatyczne sprzęgło Hycomat, powiększona do 26 KM moc silnika, 12 V instalacja elektryczna, elektroniczny zapłon, bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa, ulepszone tylne zawieszenie.

Jednak po 26 latach produkcji model ten już był wyjątkowo przestarzały technologicznie.

Ostatnia próbę przedłużenia egzystencji tego modelu podjęto w l989 roku. Trabant 1.1 otrzymał czterosuwowy silnik pochodzący z VW Polo o pojemności skokowej 1043 cm3 i mocy 39,5 KM. Mimo wielu zabiegów modernizacyjnych, wciąż miał lekkie nadwozie z tworzyw sztucznych i jazda nim nie należała do najbezpieczniejszych. W latach 1989-1991 wyprodukowano 39 474 egzemplarzy. Ostatni zjechał z taśmy zakładu w Zwickau 30. kwietnia 1991 roku. Nikt chyba nie zapomni że Trabant to samochód, który zburzył mur berliński.

HUMMER H1

Humvee, a jeszcze inaczej HMMWV, czyli High Mobility Multi-Purpose Wheeled Vehicle jest samochodem terenowym opracowanym przez koncern American Motors Corporation (całkowity właściciel zakładu AM General) dla armii Stanów Zjednoczonych w 1979 roku jako zamiana dla długotrwałych wojskowych modeli Jeep. Seryjna produkcja rozpoczęła się w 1985 r. przez AMC. Wersja cywilna tego pojazdu została nazwana Hummer, po czym zmieniono ją na Hummer H1. Prawdziwy chrzest bojowy auto przeszło w roku 1991 gdzie wykorzystywano je w wojnie w zatoce perskiej.

"To pojazd, który transportuje i ochrania naszych żołnierzy, marynarzy i piechotę morską i jest podstawowym pojazdem naszych wojsk. Przez ostatnie ćwierć wieku zostało wyprodukowanych ponad 200 tys. egzemplarzy w 65 wariantach. Ten pojazd wielokrotnie służył polskim i amerykańskim żołnierzom w misjach wojskowych i stanowi kolejny przykład współpracy między naszymi krajami" - powiedział Ashe, Ambasador USA w Polsce.

Ostatni szczególny dzień, w którym te samochody służyły to uroczysty kondukt pogrzebowy po tragicznej śmierci Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego i Pani Marii Kaczyńskiej, który odbył się w sobotę 17 kwietnia 2010 r. w Warszawie, następnego dnia Para Prezydencka spoczęła na Wawelu. Ciała z trumnami zostały uroczyście przewiezione z pałacu prezydenckiego ulicami Warszawy, samochodami w Polskich barwach wojskowych.

LINCOLN CONTINENTAL

22 listopada 1963 rozpoczynając swoją kampanię wyborczą udał się wraz z żoną Jackie do Dallas, w stanie Teksas. Podczas przejazdu limuzyną Lincoln Continental Convertible do Kennedy'ego oddano kilka strzałów trafiając w szyję i w głowę, poważnie raniono także gubernatora Texasu Johna Connally'ego. Rannego Kennedy'ego odwieziono do Parkland Hospital w Dallas gdzie zmarł punktualnie o 13:00. 25 listopada został pochowany na Narodowym Cmentarzu w Arlington. Z analizy amatorskiego filmu nakręconego podczas zamachu wynika, że w jego stronę oddano trzy strzały. Późniejsze amatorskie analizy ścieżki dźwiękowej – nagranej osobno od filmu – twierdzą, że strzały były cztery – jeden oddany prawdopodobnie z broni większego kalibru, który próbowano zsynchronizować ze strzałami Oswalda (zabójcy Prezydenta USA). Śledczy nie potwierdzają tego jednak. FBI stwierdziło 3 oddane strzały. Continental to amerykańska S-klasa, na rynku jest już 10 generacja tego modelu. Do napędu używano silników: R6, V6 i V8. Moc przenoszona była na oś tylną (od VII generacji na przednią) poprzez 3-, a później 4-biegową automatyczną skrzynię biegów. W segmencie F samochód został zastąpiony przez model Town Car, zaś w D przez LS.

MERCEDES-BENZ S-klasse

Produkcję Mercedesa klasy S oznaczonego kodem fabrycznym W140 rozpoczęto w 1991 roku. Sam projekt auta wart był 1 miliard dolarów. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. Wiele ciekawostek technicznych zastosowano właśnie w tym modelu. Jego boczne szyby maja po 10 mm grubości, klapa bagażnika i wszystkie drzwi domykają się automatycznie, po przekroczeniu 160 km/h utwardza się zawieszenie oraz mniej reaguje układ wspomagania kierownicy. W 1998 roku model W140 nie spełniał już wymagań rynku swoimi dużymi rozmiarami, sporym zużyciem paliwa. Mercedes W140 do dzisiaj odznacza się bardzo przestronnym wnętrzem, doskonałą jakością wykonania zarówno nadwozia jak i wnętrza, bogatym wyposażeniem, wspaniałym komfortem jazdy i niezłymi osiągami.

Czarna karta: 31 sierpnia 1997 w Paryżu o 0:24 właśnie Mercedes-Benz S280, którym jechała księżna i jej przyjaciel Dodi Al-Fayed, przy prędkości 105km/h zahaczył o białego Fiata Uno najprawdopodobniej wtedy odbił się od niego i uderzył w trzynasty słup w tunelu pod mostem de l'Alma. Kierowca Mercedesa, Henri Paul i Dodi zginęli na miejscu. Ochroniarz Dodiego, Trevor Rees-Jones, odniósł poważne obrażenia. Diana nie została przewieziona do najbliższego szpitala lecz do oddalonego szpitala Pitié-Salpêtrière (odległego o prawie godzinę od tunelu), gdzie zmarła niedługo później wskutek rozległych obrażeń wewnętrznych.

Prywatnie Księżna Wali - Diana, jeździła tym Mercedesem SL 500. Jest eksponatem w Mercedes-Benz Museum Stuttgart

Zapraszamy do wypowiedzenia się na forum dyskusyjnym

Autor: Eliott Carver, foto: Internet

Copyright © 2006 Furious.pl - created by Projekty Graficzne

Kontakt & Reklama